گویش بختیاری درزبانزدها

 

     جا آدم وا مِینِ دل بوّ نه مِینِ گل

Ja adam va min del bun a min gel

جای آدم باید در دلها باشد نه در گلها که کنایه از روی زمین است وزنده بودن

ü      جِال جِغله

Jal hegheleh                    

نوجوان 12 ساله

ü      جِاهلوُن به قفس پیرا به هوس

Jahelun be ghafas pira be havas       

جوانان در قفس(زندان) پیران به هوس

ü      جازسه راس کِردم

Jazese ras kerdom

جهیزیه اش را درست کردم

ü      جاوارگه*

Ja varegah

محل بارانداز هر ساله در ایل

ü      جِلا خوُت تّرِستّه بوُی

Jala khot taresteh boei

مگر خودت توانسته باشی

ü      جنگ وس به چا خُور

Jang vasbe chaghakhor

جنگ افتاد به چقاخور×

ü      جِراو اوُریشمی

Jerav aorishomi

جوراب ابریمشی

ü      جِلاوِانِ بکش

Jalavan bekhash

گله را ببر جلو

 

× چقاخور منطقه ایی است پای دامنه کوه کلار در 30 کیلومتری بروجن

* محل بارانداز کوچ که دور تا دور آن سنگ خشکه چیده اند وهمه ساله از آن استفاده میکنند

برگزیده ازکتاب گویش بختیاری تالیف :  آقای عبدالعلی خسروی