ü      بُیت خُونی زُنگُل

Byt  khuni zangal

شعرخوانی زنان (درمراسم عزاداری وعروسی دستجمعی میخوانند)

ü      بِهُونِه شّه تُو اّفّتونِه دارِه

Behunesah tao aftaone dareh

چادر سیاه طاقت آفتاب را دارد

(چادرسیاه که بهنگام کوچ ایل بر می افرازند)

ü      بِیُو بُگُمِت چّند اُشتُروُن کُوهِی بِخواس        هرکِی تُونِه خواس اّرکافّری هّم بُو

Biyao bogom chand oshtorunkohi bekhas harki tone khas ar kafari ham bu

بیا بگویمت هرکه ترا دوست میدارد اورا بقدر اشتران کوه دوست داشته باش اگرچه کافری باشد

ü      بِهیِگ دّمِ پّردِه قسمت کُجِه اِیگردِه

Behig dame pardeh ghasmat kogeh eigarden

عروس کنار پرده خانه است ،ولی قسمت کوه به کوه بدنبال او میگردد

آب در کوزه وما تشنه لبان میگردیم ،یار در خانه وماگرد جهان میگردیم

ü      بِید بِیکّس

Bid bikas

تک درخت بید رو میگویند

(محلی نیز هست در نزدیکی چلگرد کهرنگ که محل ییلاقی طایفه بابادی است)

ü      بِجا دِلبّر مُو یّه دِلبّردُ دارُم

Bej a delbar mo ya delbard darom

بجای دلبر معشوقه من کسی را دارم که دلش مانندسنگ است

ü      بُندِ سیزِنُ رِیّ مُیناسِه

Band sizan ri mynaseh

بندسوزن روی روسری اوست

ü      بِه پا پاتِه نّتلِنِه

bepa pateh natelneh

مواظب باش پایت را له نکند

ü      بِه چِزنی گُوشتُمِه تا اُستُخونُم

Be chezni gushtome ta osotokhunom

گوشت مرا تا استخوان میسوزانی

ü      بیُورِی کُولُم پات تّپِیِه

Biyaori kulom p at patiyeh

روی دوشم بیا که پایت برهنه است

(اینرا درمقام طعنه وسرزنش میگویند)

ü      بُهُونِه که تّو بارون ِ داره

Bohuneh ke tao barune dareh

چادرسیاه است که طاقت باران را دارد

ü      بِه میش اِیگُون بِجِه            بگرگ اِیگُون بِگِرِش

Be mish eigon bejeh be gorg eigon begeresh

به میش میگویند فرار کن          به گرگ میگویند بگیرش

کنایه از آدم های دورو

ü      بِه بِنگست گُهدِن سِوِکی یا سنگینی ؟  گُهد سِوِکی سنگینی دّسِ خُومِه

Be bengesh goheden seveki ya sangin gohd seveki dangini dase khomeh

به گنشجک گفتند سبکی یا سنگینی ؟         گفت سبکی وسنگینی دست خودم است

(هرکس احترامش بدست خودش است)

ü      بِنگشِتِ بُردِن بِهِشت       چریندو ایگُد وطن وطن

Bengeshte borden behesht shernido gohd vatan vatan

گنجشک را به بهشت بردند فریاد زد که وطن وطن

هرکسی درهرجا که زاده شد آنجا برایش بهشت است

 

برگزیده ازکتاب گویش بختیاری تالیف :  آقای عبدالعلی خسروی