شنبه یکم مهر 1385
ادامه قوانین گویش بختیاری (2)
ü حروف ویژه :
- الف (ذ d) درزبان بختیاری "دd " هنگامی که پس از مصوتهای y.e.i.o.a.a" بیاید گونه ویژه که خاص بختیاریهاست تلفط می شود. بدینصورت که قسمت زیرین نوک زبان با دندانهای پیش فک زیرین مماس شده اما با دندانهای پیش فک بالا تماس بسیار نامحسوس است.
یا درزبان فارسی فرق میان دال و ذال از افاضل مبهم است پیش ازودر لفظ مفردگر صحیح ساکن است
God=گفت
= Nadگذاشت
Bid= بود
Veya= آمد
Dodmon= دودمان
- ب(ی h )گونه ای "ه" میان تهی با تلفظ نرم از این حرف است ما بین "ه" و "الف" است مانند:
PohL – پئل = پل
TAHL _ تئل = تلخ
CEHL _ چئل = حلق
- ت (و O )"واو" ی ویژه که برخی "واوغنه"میخوانند این آوا که شاید روزگاری نه چندان دورپهنه ای گسترده از گفتار وواژه گان رادر زیر فرمان داشت روز به روز عرصه اش تنگتر شده و جای خود رابه صورت "on " می سپارد:
نو no _non =نان
دو do _don =دهن
ب:ضمایر
ضمایر شخصی منفصل (گسسته)
مو mo من ایما ima ما
تو to تو ایسا isa شما
هو ho او هونو hono آنها
اونو ono آنها
ضمایر شخصی متصل (پیوسته )
ام xardom om مراخورد مو xardmo mo ماراخورد
ات xardet et تراخورد تو xardto to شماراخورد
اس xardes es اوراخورد هو xardes es ایشان راخورد
هنگام پذیرفتن ضمایر شخصی متصل ملکی در حالت اول شخص مفردودوم شخص مفرد وسوم شخص مفرد، تنها (m)،(t)و(s) میپذیرند مانند:
دام dam مادرم
دات dat مادرت
داس das مادرش
برگزیده ازکتاب گویش بختیاری تالیف : آقای عبدالعلی خسروی

